• Tweet this page

(Kerst)verhaaltje voor het slapen gaan

Introductie

Alle mensen die ik ontmoette op mijn wereldreis ('10, '11), alle mensen die ik lees en spreek op Social Media evenals de mensen op verjaardagen, feesten en partijen zijn het over 1 ding eens:

¨Zoals het nu gaat, kan het niet lang goed gaan met de wereld.¨

Dat komt omdat verschillende systemen binnen onze samenleving niet goed meer functioneren. Om er een ​​paar te noemen: het markt-, monetair-, energie-, onderwijs-, gezondheidszorg-, culturele-, politieke-, bouwkundige- en transport systeem. Volgens Paul Kilding, zelfstandig auteur en Greenpeace activist, is de oplossing simpel: "Het is zo erg nog niet, het betekent slechts het einde van winkelen".


Er wordt zelfs gewedijverd over de vraag wiens probleem op nummer 1 staat?
En dat feit illustreert het achterliggende probleem: om als individu te overleven is het noodzaaklijk om een ​​coherent en bij voorkeur indrukwekkender en mooiere IDentiteit te bezitten dan enig ander mens.

Hoe dit 'identiteitsbouw'-instinct zonder voldoende reflectie in elk mens werkt wordt duidelijk geillustreerd in het volgende, waar gebeurde, verhaal uit de recente geschiedenis.

(Kinderen vormen momenteel een derde deel van de wereldbevolking, daarom is dit verhaal geschreven in de vorm van ´een verhaaltje voor het slapengaan´.)


Er was eens ...

"Er was eens een klein eiland, laten we het noemen: Paaseiland. Mensen die het vroeger aandurfden om zeeschepen te bouwen en de oceanen te bevaren, ontdekten het eiland per toeval. Paaseiland was zo'n mooi tropisch eiland dat ze besloten er te blijven.

Destijds groeiden er grote palmbomen op het eiland, wel vijf keer zo hoog als de normale palmbomen die je nu ziet in tv-reclames voor exotische vakanties.

Door het grote en bergachtige eiland in 12 onafhankelijke staten te verdelen konden de mensen het het best besturen. Net zoals we dat nu ook doen met provincies, staten of landen.

Daarna besloten de mensen dat het het beste zou zijn om niet meer te vechten met elkaar omdat het alleen maar pijn en verdriet veroorzaakt. Mensen waren vrij om op het eiland overal naar toe te reizen. Net zoals we dat nu kunnen doen in Europa.

Maar om te voldoen aan de behoefte om te zien wie de sterkste en de slimste staat was bedachten ze een zeer prestigieuze jaarlijkse wedstrijd: wie kan het hoogste gebouw bouwen? Net zoals we dat nu doen met het bouwen van SUV's, 10-baans snelwegen, kilometer hoge gebouwen, vliegtuigen die meer dan 700 mensen kunnen vervoeren, luxe jachten die zo lang zijn als 2 voetbalvelden, bedrijven die miljarden winst maken, etcetera.

Voor de bouw en realisatie van deze gebouwen gebruikten ze de enorme palmbomen. Net zoals we nu gebruik maken van natuurlijke grondstoffen, zoals: ijzer, koper, olie, fosfaat, hout, etcetera.

Helaas, deze bomen groeiden niet snel genoeg terug. En na een paar honderd jaar waren er geen bomen meer op het eiland. Daardoor begonnen mensen op het eiland honger te lijden. Ze konden geen grote sterke schepen meer bouwen om de grote lekkere verse vissen te vangen. Evenmin hadden ze nog voldoende hout om vuur te maken om hun voedsel te bereiden.


Maar ze wilde niet de wedstrijd verliezen en dom lijken. Daarom bleef men doorgaan met de bouw van de hoge gebouwen, net zoals we nu doen.

500 jaar later woonden er bijna geen mensen meer op Paaseiland.

Misschien weet jij wat ze hadden moeten doen?"


Discussie

In 500 jaar tijd waren er bijna geen mensen meer op Paaseiland, net zoals er in de toekomst waarschijnlijk bijna geen mensen meer op aarde zullen zijn. Zelfs als de menselijke populaties van Azië en Afrika niet zouden bestaan, zou het onmogelijk zijn voor de Noord-Amerikanen en Europeanen hun huidige manier van leven te behouden. Deze levensstijl put niet alleen de hulpbronnen van Noord-Amerika en Europa uit, maar ook die van de ontwikkelingslanden (Diamond, 2005, p496).

De reden voor deze ineenstorting van de menselijke beschaving op Paaseiland werkt misschien precies hetzelfde als in ons huidige bestaan. Ieder mens beschikt over een ding dat wil groeien en groeien, bijna als een kankergezwel. Het heet identiteit, ego of 'uw persoonlijke verhaal' en´woont´ in elk brein.

Dus in dit verhaaltje voor het slapengaan komt de meest verzuchte vraag van ons mensen aan bod: "Zoals het nu gaat kan het niet lang goed gaan met de wereld maar wat kunnen we eraan doen?"

Een goede vriend vertelde me eens, op een verkenningstrip in Portugal naar een locatie voor een Groen Surf Hostel, dat er niets zo belangrijk en moeilijk is als het stellen van de goede vraag. De woorden die gebruikt worden in de vraag geven namelijk het frame aan waarbinnen het antwoord dient te worden gezocht / zal worden gezocht.

De vraag: Wat kunnen we aan al die grote problemen in de 21st eeuw doen?

De hergeformuleerde vraag: Hoe kunnen we onze individuele identiteit zo ontwikkelen dat we de aarde doorgeven aan onze kinderen?

En om te zorgen dat de algemene oplossingrichting wordt begrepen is het minstens zo belangrijk om het antwoord op de vraag te formuleren in praktische bewoordingen.

In dit eBook wordt een mogelijk antwoord op deze vraag en de praktische implicaties ervan voor de huidige samenleving beschreven: Sustainable-ID.nl

 

De Sthiel

De Sthiel verzamelt en biedt oplossingen ten behoeve van de verduurzaming van de wereld. De Sthiel stelt zich tot doel deze oplossingen en de wetenschappelijk onderbouwde inzichten die hieraan ten grondslag liggen, te delen met - en te implementeren in - de wereld.

 

De Sthiel kijkt uit naar de duurzame IDeeën waar uw kind, of u zelf, mee komt!

 

Creative Commons License
Boarding (Work-title) by Thie, Stefan is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.

Duurzame IDeeën?